Eylul- mukemmeliyetcilik savaşı yeniden

Gectigimiz iki hafta boyunca soguk alginligimi da bahane ederek bi hafta boyunca okula gitmedim ama bu surecte her zaman takip ettigim duzenimi de biraktim ve iste basima gelenler.

Burada havalar hala cok sicak ve disarida nefes alinmiyor diye ne sabahlari ne de aksamlari hafif serinlerde yuruyuslerimi biraktim. Ve bu aslinda dogrudan psikolojimi etkileyen bir sey oldu tembellik ve erteleme kolkola gecmis iki kotu arkadasmis bunu yeniden anladim.

Photo by Tima Miroshnichenko on Pexels.com

Sporu biraktim dedigim gibi ve omega-3 basta olmak uzere diger mutlivitaminim de bitince onu da almayi biraktim. Omega-3 ve antidepressant etkisini bilmeme ragmen neden biraktim bilmiyorum canim istemedi gercekten. Ve uykularim o kadar verimsiz oldu ki, gece 3-4 kez uyanmaya uykuya kolay dalamamaya basladim. Bu sabahlari uyanma zorlugu cekmeme sebep oldu dogal olarak sonra sabahlari erken kalkma isi sekteye ugrayinca sanki tum gunum felc olmus gibiydi tum gun salondaki koltukta oturdum elimde telefon.

Sabahlari erken kalkamayinca soguk dus isi de birakildi halbuki soguk dus bi nevi alarm sistemi gibi beni her gun ayni saatte uyandiran bir etki yaratiyordu. Ee bugun soguk dus almadik gec kalktik canimiz bi sey de yapmak istemeyince koltukta elde telefonla oynanip durdum oynayip durdum. Aksamlari oynadim da oynadim. Bir sayfa bile kitap okuyamadim, cunku bu erteleme huyu geri gelince mukemmeliyetcilikten dogan nasil olsa bugun boyle gecti dusuncesiyle ertelemeye devam ettim sanki mukemmel bir dozen icerisinde her sey kendiliginden sirayla gerceklesiyormus gibiydi. 

Yine bu iki hafta icinde nedense canim hep hamurisi, makarna cikolatali seyler cekti gercekten ruyamda kruvasan falan gordum, krep makarna , patates kizartmasi da yemeye devam ettim toplam 1 kilo aldim ve yuzum sivilceden gorulmez hale geldi. Kendimi daha cirkin hissettigim icin yuruyuse cikmak istemedim. Nasil olsa bir gun cikarim diyip hep ertelemeye devam ettim.

Bugun 5 Eylul ve Sali gunu haftanin basi degil bir seylere baslamak icin korkunc namukemmel bir gun. Sabah gec kalktim. Midem inanilmaz bulaniyordu ve 9 bucuga kadar uyudum, telefonla oynadim bi saat yalandan bir seyler yedim. Yine aklimda okual gitmemek vardi ve mukemmel zamanin benim icin su an buna dur demezsem gelmeyecegini biliyordum. Soguk dusa girip okula oyle gideyim diye kendimi sabote ettigimi farkettim. Girmedim. Omega-3  alip cantami da alip otobus duragina gittim. Cunku az evvel otobus sesini duymus ve onu kacirdigimi bir sonraki otobusu beklesem daha iyi olur diye yine kendimi sabote etmeye baslamistim bile. Sonra durakta otobusu beklemeye devam ettim. Su an bu yaziyi otobusten yaziyorum cunku en son hastayken yaptigim seyleri ve tarifleri iceren bir yaziyi yazmayi da ertelemistim. Bunu da ertelemek istemedigim icin paylasmaya karar verdim. 

Mukemmeliyetciligimi ve usengecligimi bir kenara birakmak icin cok ugrasiyorum cunku bu resmen hayatimi felc ediyor bunu 4 ay once duzeltmistim ama iki haftalik bosvermislik beni yine en basa goturmeye yetmisti. Soguk soguk bu korkunc tarafimla yeniden karsilasip onu zihnimin karanlik dolaplarina yeniden kaldirmak istiyorum, Genellikle boyle durumlarda kalici cozum bulabilmek icin yavas yavas toparlanmaya calisiyorum bugun omega -3 almaya basladim bakalim yarin belki yuruyuse cikarim.

2 thoughts on “Eylul- mukemmeliyetcilik savaşı yeniden

  1. Seni çok iyi anlıyorum çünkü ben de böyleyim, yalnız değilsin ve aslında çok da iyi gidiyoruz. Mükemmel olmak zorunda değiliz, her şeyi mükemmel bir düzene oturtamayız. Evren gibi, kaos gibi… akışta kalsak yeterli. Sonuçta düzensizliğinde kendi içinde bir düzeni var.

    İyi ki varsın Arife, hem de her halinle. Yaşa!🧿💐

    Like

Leave a reply to Kübra Karslı Cancel reply