🌱 Kendi Kendine Uyuma Süreci: Ne Zaman Gerçekçi?
1. 0-6 ay:
Bu dönemde bebek, tamamen annesine veya birincil bakım verenine bağımlıdır.
• Winnicott’un teorisine göre: Bebek için dünya “ben ve anne” olarak tek bir bütün” gibidir. Bu nedenle bu dönemde, bebekten kendi kendine uyumasını beklemek uygun değildir.
2. 6-12 ay:
Bu dönem, bebeğin yavaş yavaş anneden ayrışma sürecine başladığı bir dönemdir. Ancak bu ayrışma hâlâ çok hassas ve desteklenmesi gereken bir süreçtir.
• Bebekler bu dönemde uyku geçişlerinde sık sık annelerine ihtiyaç duyarlar.
• Bowlby’nin “bağlanma kuramına” göre: Bu dönemde bebek, bakım vereni odağında tutarak dünya ile güvenli bir ilişki kurmaya çalışır.

👉 Bu nedenle, 6-12 ay arasında bebeklerin kendi kendine uyumasını beklemek, gelişimsel olarak biraz erken olabilir.

14-18 Ay: Neden Daha Uygun?

Bebeklerin kendi kendine uyumayı öğrenmesi, 14-18 ay civarında çok daha doğal ve gelişimsel açıdan uygun kabul edilir. İşte nedenleri:

✅ 1. Ayrılık Kaygısının Azalması (Bowlby’ye Göre)

Bebeklerin en yoğun ayrılık kaygısı dönemi 8-12 ay arasındadır.
• Bu dönemde bebekler, bakım verenin ortadan kaybolduğunu gördüklerinde annesinin geri geleceğinden emin değildir.
• Ayrılık kaygısının doğal olarak azalmaya başladığı dönem ise 12-18 ay arasıdır. Bu yüzden, bebeğin kendi kendine uyuma becerilerini geliştirmesi için ayrılık kaygısının azaldığı bir dönemi beklemek daha sağlıklıdır.

✅ 2. Geçiş Nesnesi Kullanımı (Winnicott’un “Geçiş Nesnesi” Kavramı)
• Winnicott’a göre, bir bebek, kendisini annesinden ayrışmış olarak hissedebilmek için geçiş nesnelerine ihtiyaç duyar (örneğin bir battaniye, peluş oyuncak vb.).
• Bebeklerin geçiş nesnesine bağlanmaya başladığı dönem, genellikle 12-18 aydır. Bu da bebeğin kendisini sakinleştirici bir nesneye tutunarak kendi kendine uyuma sürecini destekler.

✅ 3. Öz-Düzenleme Kapasitesinin Gelişmesi
• 14-18 ay civarında, bebekler yavaş yavaş duygusal öz-düzenleme becerilerini geliştirmeye başlar.
• Daha önceki aylarda, bir bebek sakinleşmek için her zaman bir yetişkine ihtiyaç duyar. Ancak 14-18 ay civarında, bebek yavaş yavaş kendi kendine sakinleşmeyi öğrenebilir.

⚖️ Psikanalitik Görüşlere Göre: Zorlamamak Önemli

Psikanalitik yaklaşımlar (Klein, Winnicott, Bowlby) ebeveynlikte zorlama olmaması gerektiğini vurgular. Özellikle uyku gibi duygusal olarak hassas süreçlerde, ebeveynin çocuğun hazır olma sinyallerine dikkat etmesi önemlidir.

💡 Kritik nokta:
• Eğer çocuk 14-18 ay civarında kendi kendine uyuma sinyalleri veriyorsa, bu süreç desteklenebilir.
• Ancak çocuk hala annesinin varlığına ihtiyaç duyuyorsa, bu gereksinim karşılanmalıdır.
• Psikanalitik görüşte erken ayrılıkların travmatik etkiler bırakabileceği düşünülür.

🚼 Pratik Tavsiyeler:
1. 14-18 ay aralığında kendi kendine uyumayı desteklemek için:
• Uykuya geçiş sürecinde bir ritüel oluşturun (masal, ninni, hafif bir dokunuş).
• Geçiş nesneleri kullanın (battaniye, oyuncak).
• Anne odadan ayrılırken “Birazdan geleceğim” gibi güven verici sözler söyleyin.
2. Gece ağlamalarına duyarlı olun:
• Çocuk bağlanma figürünün güvenilir olduğuna inanmalı. Eğer gece uyandığında ebeveyni gelmezse, bu güvensiz bağlanma riskini artırabilir.

🔎 Sonuç: Kendi Kendine Uyuma Süreci Sabır ve Duyarlılık Gerektirir

14-18 ay arası, bebeklerin duygusal ve fiziksel olarak daha bağımsızlaştığı bir dönemdir.
Bu dönemde kendi kendine uyumayı öğrenmek çok daha gerçekçi ve sağlıklı bir hedeftir.