Oğlum Giray’a

What need is there to weep over parts of life? The whole of it calls for tears.

Hayatın sadece bir kısmı için neden ağlamak gerekiyor? Hayatın bütünü, gözyaşlarını hak ediyor.

-Seneca

Bir varmış, bir yokmuş… Uzak diyarlarda, gökyüzünden süzülen gözyaşlarının toprakla buluştuğu bir şehir varmış. Bu şehre Gözyaşı Şehri denirmiş. Burada insanlar, mutlu olduklarında da, üzüldüklerinde de, hayranlık duyduklarında da gözyaşı dökerlermiş. Çünkü her damla gözyaşı, yaşamın bir hikâyesini anlatırmış.

Bir gün, bu şehirde küçük bir çocuk dünyaya gelmiş. Adı Giraymış. Giray, hem cesur hem de çok meraklı bir çocukmuş. İnsanların neden sürekli ağladığını merak ettiği bir gün, annesine sormuş:

“Anne, neden herkes gözyaşı döküyor? Gözyaşları üzücü değil mi?”

Annesi gülümsemiş ve demiş ki:

“Gözyaşları sadece üzüntüyü değil, hayatın her anını kutlamak içindir, Giray. İstersen bu sırrı öğrenmek için Hayat Ağacı’na git.”

Giray, bir sabah erkenden kalkmış ve şehrin ortasında duran kocaman Hayat Ağacı’na doğru yola koyulmuş. Ağacın dalları gökyüzüne uzanıyormuş, yaprakları ise altın gibi ışıldıyormuş. Ağaca vardığında, yapraklarından biri usulca hışırdamış ve Giray’a fısıldamış:

“Cesur Giray, hayatın sırrını öğrenmek istiyorsan, şehrin dört bir yanına git ve insanlara neden gözyaşı döktüklerini sor.”

Giray’ın Yolculuğu

İlk olarak yaşlı bir dedeyi ziyaret etmiş. Dede, bahçesindeki eski bir salıncağa bakarak gözyaşı döküyormuş.

“Dedeciğim, neden ağlıyorsun?” diye sormuş Giray.

Dede, “Bu salıncak, torunlarımı ne kadar çok sevdiğimi hatırlatıyor,” demiş.

Daha sonra bir dükkânın önünde oturan bir kadını görmüş. Kadın, elindeki eski bir mendile bakarak sessizce ağlıyormuş. Giray yine sormuş:

“Ne oldu, neden ağlıyorsun?”

Kadın gülümsemiş ve demiş ki: “Bu mendil, annemin bana bıraktığı en değerli hediye. Onu her gördüğümde sevgiyle doluyorum.”

Sonunda, küçük bir çocuğun kırık bir uçurtma için ağladığını görmüş. Giray ona da sormuş:

“Uçurtma için neden ağlıyorsun?”

Çocuk cevap vermiş: “Bu uçurtma bana hayal kurmanın ne kadar güzel olduğunu hatırlatıyor.”

Sırrın Çözülmesi

Giray, Hayat Ağacı’na geri döndüğünde artık her şeyi anlamış. Ağaca demiş ki:

“Anladım! Gözyaşları sadece üzüntüden değil, sevgi, hayranlık, ve hayal gücü gibi güzel şeylerden de dökülüyor.”

Hayat Ağacı cevap vermiş:

“Doğru, cesur Giray. Gözyaşları, yaşamın tüm renklerini anlatır. Çünkü hayatın her anı, küçük de olsa bir hikâye taşır.”

O günden sonra, Giray hem kendi hayatında hem de çevresindekilerin hikâyelerinde gözyaşlarının anlamını hep hatırlamış. Ve herkes ona “küçük kaşif” demiş.

Masalın Sonu

Giray, gözyaşlarının yalnızca üzüntü değil, yaşamın bir kutlaması olduğunu öğrenmiş ve bu bilgelikle herkesi mutlu etmiş. Ve bu masal da burada bitmiş…

Ama Giray’ın hikâyesi hep devam etmiş!